Aikido is een moderne vechtkunst waarbij de kracht van de aanval wordt gebruikt als basis voor de verdediging - training zonder competitie - en kan beoefend worden vanaf een leeftijd van 15 jaar.
| ai - evenwicht, harmonie |
| ki – energie, kracht |
| do - de weg |
Aikido is een verdedigingskunst die is voortgekomen uit de eeuwenlang beproefde technieken van de samoerai, de Japanse krijgers.
Het woord aikido bestaat uit de Japanse begrippen voor ontmoeting of evenwicht (ai), levenskracht ( ki ) en weg (do). 
Aikidotechnieken gaan nooit in tegen de kracht en intentie van een aanvaller, maar maken er juist gebruik van om de aanval te neutraliseren. Een ontspannen ademhaling, lichamelijke en geestelijke balans, en een goed gevoel voor ritme en timing zijn belangrijke elementen in de beoefening van aikido.
De bewegingsvorm in Aikido is elegant en soepel waarbij kracht een bescheiden rol speelt. Aikidoka's dragen over hun budokleding een wijde zwarte of donkerblauwe broekrok, (de traditionele kleding van de samurai ). Aikido kent geen wedstrijden. Morihei Ueshiba (1883-1969), de grondlegger van het aikido, heeft dat bepaald om te voorkomen dat door invloed van lichaamskracht en conditie de pure aikidotechnieken verloren zouden gaan. Ook heeft Ueshiba dat bepaald om te voorkomen dat door competitie het principe van harmonie te niet gedaan zou worden.
Aikido wordt wel het meest complete budo genoemd omdat het in technisch opzicht relaties heeft met alle budovormen. In aikido wordt, naast het oefenen van verdedigingstechnieken tegen ongewapende aanvallers, ook aandacht besteed aan het leren omgaan met de traditionele oefenwapens van de samoerai: de stok ( jo ) en het houten zwaard (bokken).
